Het begint met Rosia Montana

©foto: http://www.flickr.com/photos/nca-ncu/

©foto: http://www.flickr.com/photos/nca-ncu/

Een vriendin belde een aantal weken geleden met haar vader in Roemenië. Ze vertelde trots dat ze op de Dam in Amsterdam samen met haar kinderen ging protesteren tegen het controversiële goudmijn-project Rosia Montana. De eerste reactie van haar vader was: “Kind doe dat nou niet!”. Hij maakte zich zorgen.

Deze man heeft zijn hele leven hard gewerkt, is toegewijd aan zijn kinderen, houdt van land, is eerlijk. Alleen zal hij nooit in het openbaar uitspreken tegen politieke besluitvorming. Ageren tegen de gevestigde orde zit niet in zijn systeem! Sterker nog, het is ongehoord. Bovendien, waarom zou hij opkomen voor de mensen uit een dorp ergens ver weg van zijn stad? Het is ‘hun’ probleem en niet de zijne.

Hij is niet de enige: een meerderheid van de 22 miljoen Roemenen leidt al meer dan 65 jaar – soms heel rustig – hun leven, werkt hard en dromt in stilte. Deze mensen weigeren hun mond open te doen. Gelukkig zijn er wel steeds meer mensen die het wel doen. Een nieuwe ‘generatie’ is opgestaan met een sterk ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel. Deze mensen gaan de straten op, als het nodig is weken achter elkaar, om op een waardige manier op te komen voor hun principes en ambities. Het huidige verzet tegen heropening van de goudmijn in de Karpaten is symbool geworden van een principiële strijd van Roemenen die kritisch zijn, transparantie verlangen, openlijk durven te dromen en actie te ondernemen.

Leave a Reply

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS