Dracula is zonder een eigen tempel gebleven.

© Nca.Ncu http://ncancu.tumblr.com

© Nca.Ncu http://ncancu.tumblr.com

Wie had dit kunnen voorspellen 10 jaar geleden? Ik ben oprecht verbaasd als ik zie hoe snel sommige dingen aan het veranderen zijn in Roemenië. Je ziet hoe jongeren zelf hun ideeën in gang zetten en nieuwe, kleine, bottom-up initiatieven omarmen. Neem bijvoorbeeld het fenomeen ‘festivals’. Wie had ooit gedacht dat Roemenië op een dag zo veel leuke festivals zou kennen?

Aan het begin van de zomer kreeg ik allerlei lijsten en uitnodigingen voor uiteenlopende events in Roemenië. Er is sprake van een inflatie aan ‘leuke dingen om te doen’. In een stad als Amsterdam pak ik mijn fiets en ben ik in korte tijd waar ik wil zijn. Ik hoef mij niet zo nauwkeurig voor te bereiden wat ik wil doen of zien. Dat is in een groot land als Roemenië niet het geval. Je hebt letterlijk overal festivals: van de Donaudelta tot Timisoara, midden in de Karpaten of in allerlei steden. Iedereen kan iets van zijn gading vinden. Er zijn events rond jazz, folklore, ambacht, klassieke of electro muziek, poëzie, eten of het milieu. Alles kan een reden zijn om te feesten. Het aanvinken van mijn to do lijst gaat wat moeizaam omdat er zoveel is om uit te kiezen.

Een event wil ik heel graag meemaken: het Divan Film Festival eind augustus. Een vijfdaagse feest voor de liefhebbers van oudere en nieuwe films uit de Balkan-landen, die ook van lekker eten en drinken houden. Er worden films getoond die de bekende clichés over de Balkan weerleggen. Er wordt eten bereid met producten uit de buurt. Er wordt goed wijn geserveerd. Tot diep in de nacht wordt er gepraat en muziek gemaakt. Vandaag is de laatste dag van het festival maar ik ben er niet bij aanwezig. Ik schrijf hierover vanuit mijn tuin in Amsterdam.

  • DSCF7634
  • © Nca.Ncu http://ncancu.tumblr.com
  • DSCF7589
  • DSCF7590
  • http://ncancu.tumblr.com

    De plek waar dit festival wordt gehouden ken ik wel. Ach, het is vreselijk bijzonder: Port Cultural Cetate. Over #RoemenieAnders gesproken. Een opsomming van bijzondere feiten:

    –    het ligt aan de Donau, de natuurlijke grens met Servië en Bulgarije. Je ruikt de Roemeense, Bulgaarse en Servisch lucht. :-)

    –    als je daar bent voel je je wel een beetje ‘in the middle of nowhere’. Om er te komen verlaat je het nabijgelegen dorp en daal je via een klein weggetje, door een bos, drie kilometers af richting het water. Drie kilometers vol poëzie en mooie natuur.

    –    vroeger was hier een haven voor de boeren, die al tientallen jaren niet meer wordt gebruikt. De prachtige gebouwen van de kleine haven zijn gered door Mircea Dinescu, de flamboyante en geestige dichter en Bourgondiër. Zijn ‘Mircea Dinescu Poetry Foundation’ heeft de panden aangekocht. Sinds 1996 is onder zijn bezielende leiding deze plek veranderd in een ‘culturele haven’, een plek waar kunstenaars, filmmakers, muzikanten en schrijvers met open armen ontvangen worden.

    –    de gebouwen zijn fantastisch, de verzameling kunst en objecten is zaligmakend, oude deuren, grote ramen. Alles klopt.

    • DSCF7632
    • DSCF7622
    • DSCF7621
    • DSCF7628

      –    Het eerste schip dat na 50 jaar in de haven aanmeerde, zat – geheel symbolisch en toepasselijk – vol met kunstenaars die deel uitmaakten het project L’Odysee du Danube 2007.

      –    Cornelia en Luminiţa koken voor de gasten, Gabi en Veronica zorgen voor een aangename ontvangst. Ja, hier werken mensen uit het dorp, de gasten eten lokale producten. Dinescu – die ook een wijngaard bezet – zorgt er voor dat er ook aandacht wordt besteedt aan meer lekkere dingen.

      –    wie Dinescu een beetje kent, kent ook zijn gevoel voor humor. Zo niet, Google bijvoorbeeld het satirische tijdschrift ‘Plai cu boi” (een knipoog richting Playboy). Het bevat zware (politieke) satire in combinatie met wat bloot. Tien jaar geleden was er veel belangstelling voor een pretpark in Roemenië, jazeker het Dracula park. Dus Dinescu dacht: “ik ga iets anders aanbieden als tegengeluid”. Hij bedacht Înger park/ Het park van de Engel. Dracula Park is niet doorgegaan, en Dinescu zegt: “de engelen van de periferie, van de Donau hebben gewonnen en Dracula is zonder een eigen tempel gebleven”. Heerlijk toch?

      Je hoeft niet in engelen te geloven om toch een keer naar Cetate te gaan en naar het beeldenpark aan de oever van de Donau. Alles klopt. Geniet van het (h)eerlijke eten en de zalige wijn, neem een duik in de Donau, pak een boek uit de boekenkast en – met een beetje geluk – maak je ook nog eens een festival mee.

       © Nca.Ncu http://ncancu.tumblr.com

      © Nca.Ncu http://ncancu.tumblr.com

      Leave a Reply

      Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

      Subscribe to this comment feed via RSS