Er is hoop voor Herculane

http://ncancu.tumblr.com/

Als mijn reisgenoten voorstellen om even een paar kilometer van de hoofdweg richting Băile Herculane (Latijn: Aqua Herculis) te rijden, heb ik eerlijk gezegd moeite om niet meteen nee te zeggen. Het is bewolkt, een sombere dag en ik heb geen zin in een bezoek aan een van de bekendste kuuroorden van Roemenië, gelegen in de zuidelijke Karpaten.

Ik heb al eerder kuuroorden gezien – Sovata die redelijk is opgeknapt of Tusnad die vol staat met verlaten en vervallen oude gebouwen waarvan je weet dat ze ooit beeldschoon waren – maar daar heb ik werkelijk niks mee. Ik voel me er ook altijd ongemakkelijk bij op zo’n plek rond te lopen. De Roemenen die kuuroorden bezoeken, geloven heilig in de medische kracht van de (warm)waterbronnen uit de bergen. Ik deel dat geloof niet. Het heeft iets beklemmends, een groep mensen die hutje mutje op elkaar een week lang gezond willen doen. Ik slikte mijn bezwaar in en we namen de afslag naar het de plek die al bij de Romeinen bekend stond om zijn helende kracht.

© courtesy of Nca.Ncu  http://ncancu.tumblr.com/
Een prachtige omgeving en de wegen zijn slecht, vol gaten met plassen regenwater. Het is wel een plek waar toeristen nog komen want je ziet de vakantievilla’s tussen de bewonershuizen, gebouwd in de kenmerkende ‘moderne’ stijl (felle kleuren en kunststofkozijnen). Verderop vele kiosken met toeristenprularia en etenswaren, een paar flatgebouwen, hotels uit de ‘gouden jaren’ van het communisme (ja, er werd 25 jaar geleden nog goed voor de arbeiders van de heilstaat gezorgd en spa’s waren in trek) en groepen verdwaalde vakantiegangers. Op sloffen en in badjassen gehuld zie je gasten water met sulfaten halen, want dat schijnt goed te zijn voor je dikke darm. In een geïmproviseerd openlucht bad langs een rivier liggen dames en heren dicht op elkaar te genieten van het bronwater. Het ziet er zo armoedig uit. Ik vraag me af: is dit het?

  • DSCF7675
  • DSCF7678
  • DSCF7671
  • DSCF7659
  • DSCF7647
  • DSCF7639

    Want ik heb gelezen dat deze spa een van de oudste van Europa is. In de 19e eeuw genoot het als Habsburgs kuuroord internationale allure. Keizerin Elisabeth kuurde er in 1887 (ja, u leest het goed). De kuurgebouwen van Carl Wilhelm Christian von Doderer waren toen juist voltooid. In 1896 verbleven er drie staatshoofden, ter gelegenheid van de opening van het kanaal door de nabijgelegen IJzeren Poort: Frans Jozef I, die er vaak kwam, de Roemeense koning Carol I en de Servische koning Alexander. Een spa vol prachtige gebouwen die tot 1919 viel onder het Hongaarse deel van de dubbelmonarchie. Mijn verwachtingen worden niet waargemaakt ….

    Ik loop langs een van de vervallen kuurgebouwen. Een oudere meneer ziet me fotograferen en wenkt me. Ik loop naar hem toe en groet hem. Zonder een woord te wisselen wijst hij richting de ingang. Ik kijk en zie van binnen een volledig vervallen gebouw met de nog aanwezige tekens van de oude finesse en luxe. De gebroken oude ramen laten de vegetatie naar binnen. De oude kozijnen en prachtige muurschilderingen hebben langzaam plaatsgemaakt voor de natuur en verwoesting. Ik draai me om hem te bedanken, maar hij is al weggelopen, onderwijl triest zijn hoofd schuddend. Terwijl ik foto’s door de gebroken ramen van het interieur maak, hoorde ik een vrouwenstem. “Hoe vindt u het?” Ik vond het triest. Zij ook. Ze begon te vertellen over vroeger met tranen in haar ogen.

    • http://ncancu.tumblr.com/
    • DSCF7655
    • DSCF7638
    • DSCF7640

      Hoe kan je zo iets moois laten kapotgaan? Met sombere gedachten en tegenzin bezoek ik samen met mijn vrienden het ‘oude centrum’ waar imposante hotels staan. Daar worden een aantal oude gebouwen van eind 19e eeuw gerenoveerd. Ik kan mijn ogen niet geloven, is dit nou een teken van hoop? Zijn er instanties die wat mooi is echt beginnen te waarderen? De zon begon te schijnen en om het hoopvolle gevoel te versterken vraagt een oude heer met een lieve uitstraling of ik zijn vers geplukte frambozen wil kopen.

      http://ncancu.tumblr.com
      Als dank voor mijn aankoop speelt hij op zijn fluit een volksdeuntje voor mij. Daar sta ik dan, op de mooiste straat van Băile Herculane, naast een beeld van de Romein Hercules en een man die met zijn fluitje muziek maakt. We hebben beiden een glimlach op onze gezichten.

      http://ncancu.tumblr.com

      3 Responses to “Er is hoop voor Herculane”

      1. Herman den Dulk

        Bedankt voor dit inkijkje in Baile Herculaneum. Het zou prachtig zijn na een grondige restauratie. Maar wie krijgen ze als klanten? Alleen wij als makers van de (positieve) site Paspoort Roemenië waren er….

        Reply
      2. Jan Melger

        Het Roemeense Ministerie van Toerisme zou dit eens moeten aanpakken en ervoor zorgen dat dit in Europa bekend wordt. Roemenië heeft een enorm potentieel voor goede kuuroorden. Zelf ga ik jaarlijks 3 weken naar Eforie Nord, gewoon om als oudere (nu bijna 83 jaar jong) fit te blijven. Het verwondert mij dat na het heel drukke zomerseizoen deze plaats volkomen uitgestorven is en bijna alle hotels zijn gesloten. Met een actief stadsbestuur en goed hotel- en kuurmanagement valt er veel meer van te maken. De winst wordt immers ‘s zomers gemaakt en men zou in Europa veel meer reclame moeten maken met alle therapeutisch mogelijkheden en dan tegen aantrekkelijke all-in-prijzen. Dan kan ook het personeel aan het werk blijven, dat voor een groot deel slechts een driemaandscontract heeft. Dan komt beslist een deel van de steeds grotere wordende Europese ouderenpopulatie. En dan zal ook Baile Herculane weer kunnen opbloeien.

        Reply

      Leave a Reply

      Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

      Subscribe to this comment feed via RSS